İki tane var bizden… Ben küçük olan, ‘72′ li..

Biz emmi çocuklarının çoğunun kimliğinde doğum ayı Haziran’dır.Benim de öyle. 22.06.1972 Mayıs’ ın 24′ünde doğmuşum da, yaklaşık bir ay beklemişim. Sonrası, …….sonrasını hızlı geçeceğim ben. İlkokulun başlamasıyla birlikte gelen ve çok uzun süren sıkıntılar. Bu sıkıntıların içinde erirken, benim için söylenen ve hala çok hoşuma giden bir laf: “YANAMAYAN ODUN SOBASI” Evet gerçekten yanamazdım ve o duman beni boğardı sürekli.

Dediğim gibi hızlı geçtim çocukluk yıllarımı. 3. sınavda ÖSYS’yi kazanabildim, ver elini Afyon İ.İ.B.F. Maliye bölümü. Neyse 4,5 yılda okulu bitirdikten sonra asıl sınav başladı ………….HAYAT……….. Hayat bana öyle güzel sürprizler hazırlamış ki meğer. Önce iş, işimin adı da İŞ..Atatürk’ün bankası TÜRKİYE İŞ BANKASI’nda (Gaziantep’te) göreve başladım. İyi ki de başlamışım, şu anda Türkiye’nin en büyük bankasında yöneticilik yapıyorum. Diğer bir sürpriz 7 yıldır evli olduğum eşim. Benim her şeyim, dostum, arkadaşım… Her başarılı erkeğin arkasında olanlardan. Şu anda işimde bulunduğum konuma gelmemde eşimin çok büyük desteği ve fedakarlığı var. Veeeee hayatın bana en son yaptığı en güzel sürpriz. Hatta şaka diyebiliriz, çünkü 1 Nisan 2002′de başıma geldi. OĞLUM OLDU. Adını Mustafa koyduk. Rahmetli babamın adı. 6 yaşında şimdi.

Son olarak, benim bu günlere gelmemde en büyük destekçim, hakkı hiçbir zaman ve hiçbir şeyle ödenemeyecek olan ANNEME teşekkür ederek ayrılmak istiyorum. Allah onlara uzun, sağlıklı ömürler versin.

Ali’mizin düğününde kardeş ve dostlarımızla görüşmek dileğiyle.